97
aralık
2013
>> Haziran ayında
başlayan tatile girerken,
aramızda şöyle bir diyalog
geçmişti kızımla: “Oh!
Anne ne güzel SBS kalktı,
sınav kalmadı artık.”
Yavrucuğum! Bu sistem
devam ettiği sürece sınav
kalkmaz. Evet, haklısın,
SBS yok. Muhakkak yeri-
ne bir şey konur…”
Yaz tatili boyunca bu
diyalog ara ara tekrarlandı
ve sonlarında da hep şu
cümleler vardı: “Arkadaş-
larımhiç ders çalışmıyor-
muş. Çünkü sınav yok.”
Bizim kız da çok yoğun
ders çalışmadı, ama yine
de soru çözdü. Eylül ayı
gelip çattığında, öğrendik
ki SBS yok, ama TEOGS
var: “Temel Eğitime Geçiş
Sınavı”
6
dersten sınava girile-
cek. 1’inci ve 2’inci dönem
olmak üzere toplam 12
sınav. Kasımve Nisan
aylarında gerçekleşecek
bu sınavlar. Tabiî öğren-
cilerle beraber biz veliler
de büyük bir şok yaşadık.
Sınav sistemi belli olma-
dan önce zaten dershane
çalışmaları başlamıştı.
Yoğun bir süreç bekliyor-
du kızımı. Yıllardır hep
velilerime sınav sistemini
ve nasıl baş edeceklerini
anlatmıştım. Şimdi sıra, bu
süreci yakînen yaşamaya
gelmişti.
Ben de ilk başlarda çok
paniklemiştim. Sisteme
hâkim olmalıydım ki
kızıma iyi rehberlik yapa-
bileyim. Bu süreçte bize
en iyi rehberliği okulu-
muz yaptı. Sınav sistemi
açıklanır açıklanmaz, bir
bilgilendirme semineri
bir sürece giriyor.
Hafta içi okul, okul son-
rası ya dershanenin etüdü
ya da özel derse koştu-
ruyor çocuk. Hafta sonu
zaten dersler var. Deneme
sınavları ve dersten ibaret
çocuğun hayatı. Sosyal
aktivite, eğlenceli kurslar
ya da ailece yapılacak
faaliyetlerin hepsi askıya
alınıyor. Bedenen de bir
yorgunluk süreci başlıyor.
Çünkümesai çok yoğun.
Çocukların sınav so-
rumluluğunun altında
çok ezildiklerini gördüm.
Kızımda gözlemledikle-
rimden biri şöyle: “Ailem
ve öğretmenlerime
karşı sorumluluklarım
var. Benim için herkes
uğraşıyor, emek veriyor.
Ben de bunun karşılığını
vermeliyim. Ya bunu
yapamazsam, olmazsa?..”
Bu düşüncesinin altında
ezildiğini fark ettiğim gün,
İlişkiye önemvermem
gerek” dedim. Benim
farkındalığımla beraber
kızımın rahatlamaya
başladığını fark ettim.
Sınav, hayatın bir par-
çası, ama kendisi değil.
İlişkimize sınav dışında
farklı keyifler veren aktivi-
teler katmaya başlayınca,
kızmın kendine ve sınava
dair olumlu düşünceleri
başladı. Siz bu satırları
okurken, biz sınavın
birinci basamağını geride
bırakmış olacağız. Sınav
geçecek, ama ilişkilerimiz
devam edecek. Hayatı-
mızda hangisi önemli?
İlişkilerimiz mii yoksa
sistem, sınav ve dersler
mi? Tercih bizim…
Sınava dair ailece
düşüncemiz şu: “Olanda
hayır vardır.”
yapıldı. Okul olarak nasıl
çalışmalar yapacaklarını
açıkladılar. Söyledikleri
gibi bir sistemdâhilinde
çalışmalar devam etti.
Kasım ayına geldiği-
mizde ise öyle bir start
verdiler ki, ben bu öğret-
menlere hayran oldum.
Sınavın olduğu hafta
dâhil, akşam 9’lara kadar
çalışıp çocuklarımızın
eksiklerini tamamladılar.
Tabiî bu arada sürekli
bilgilendirme toplantıları
ve görüşmeleri yaptılar.
Çocuğumnerede, eksikle-
rimiz neler ve aile olarak
ne yaparsak destek ola-
biliriz? Gerçekten iyi bir
rehber olunca yol aydınla-
nıyor ve emin bir şekilde
devam ediyorsunuz. İşte
bu süreçte okul, hem okul
oldu, hemde dershane.
Çocuklarımız, bu yönü ile
şanslı grubun içinde idiler.
Kendi çalıştığım okulda
ise 8’inci sınıf öğrencile-
rinin tam bir ay fen bilgisi
dersi boş geçti. Öğretmen
yoktu. 4 haftanın sonunda
gelen öğretmenimiz ise
dişini tırnağına takarak
çalıştı ve müfredatı ye-
tiştirdi. Diğer branş öğret-
menlerimiz de Kasım ayı
itibariyle okul çıkışlarında
sürekli etüt yaparak telafi
dersleri gerçekleştirdiler.
Okulumdaki öğrencilerim
de çok şanslı idi. Tabiî her
öğrenci bu kadar şanslı ol-
mayabilir. Ankara’da bile
4
hafta boş geçen dersler
oluyor ve öğretmen bu-
lunamıyorsa, bunu bir de
hiç öğretmeni olmayan
okullar yönü ile düşün-
mek gerek.
Sınav sistemimiz seç-
meye dayalı bir sistem. Ye-
tenekleri ön plana çıkaran
bir ölçmeye dayanmıyor.
Sınav sistemi böyle de-
vam edince -çocukların
eksik kaldığı konuları
telafi edebilmek için- ai-
leler de sürekli alternatif
arayışlarına giriyorlar. Bu
alternatifler ya dershane
ya da özel ders şeklinde
oluyor. Çocuk çok yoğun
Eğitim
haber
ajanda
Huriye Kılınç
süreciveyaşadıklarımız
Kızımınsınav
B
U
günlerde yorucu, bir o kadar da stresli günler ya-
şıyoruz. Büyük kızım8’inci sınıfta okuyor. 8’inci sınıf
öğrencisi olmak ne demek biliyorsunuzdur. Çocuğu-
nuzu bekleyen ve belli bir puanı aşması gereken bir sınav
var bu sınıf kademesinde.
Sınav,
hayatınbirparçası,
amakendisideğil.İlişkimize
sınavdışındafarklıkeyifler
verenaktivitelerkatmaya
başlayınca,kızmınkendi-
nevesınavadairolumlu
düşünceleribaşladı.Sizbu
satırlarıokurken,bizsınavın
birincibasamağınıgeride
bırakmışolacağız.Sınav
geçecek,amailişkilerimiz
devamedecek.Hayatımızda
hangisiönemli?İlişkilerimiz
miiyoksasistem,sınavve
derslermi?Tercihbizim…